دونالد ترامپ می‌گوید که گفت‌وگوهای میان آمریکا و ایران ممکن است «در دو روز آینده» در پاکستان از سر گرفته شود؛ با این حال، مقام‌های ایرانی تاکنون به این اظهارات واکنشی نشان نداده‌اند. او همچنین به شبکه خبری فاکس‌نیوز گفت که این جنگ «بسیار نزدیک به پایان» است. در همین حال جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، هم می‌گوید که آقای ترامپ به دنبال دستیابی به یک «توافق بزرگ» با ایران است. در همین حال، سنتکام، فرماندهی مرکزی آمریکا، اعلام کرده است که پس از محاصره دریایی بنادر ایران، «به‌طور کامل تجارت اقتصادی» ایران را متوقف کرده است اما رسانه‌های ایران مدعی شده‌اند که یک نفتکش ایران به «ظرفیت دو میلیون بشکه نفت بدون هیچ منعی از تنگه هرمز عبور کرده است.»

آنتونیو گوترش می‌گوید ازسرگیری مذاکرات برای خاتمه جنگ «بسیار محتمل» است. ساعتی پیش، دونالد ترامپ هم گفته بود که مذاکرات آمریکا و ایران ممکن است در دو روز آینده در پاکستان برگزار شود. در همین حال، سرفرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) می‌گوید که در ۲۴ ساعت اول محاصره دریایی ایران، هیچ شناوری از سد آمریکا نگذشته است. به گفته سنتکام، شش کشتی تجاری «با رعایت جهت داده شده نیروهای آمریکایی دوباره به بندر ایرانی برگشتند.» ردیابی کشتی‌ها نشان می‌دهد که با شروع محاصره، چهار کشتی مرتبط با ایران از تنگه هرمز عبور کرده‌اند.

پس از دستور دونالد ترامپ برای اعمال محاصره دریایی علیه ایران، این ابزار قدیمی بار دیگر در مرکز توجه قرار گرفته است. تجربه‌های تاریخی نشان می‌دهد محاصره‌ها گاه، مانند آلمان و ژاپن، در تضعیف توان جنگی مؤثر بوده‌اند، اما در مواردی چون یمن، عراق و غزه بیشتر به بحران انسانی و فرسایش طولانی انجامیده‌اند. در مجموع، محاصره‌های دریایی معمولا در فشار اقتصادی موفق‌ بوده‌اند، اما به ندرت به تنهایی به راه‌حل سیاسی پایدار منجر شده‌اند.

اختلافی علنی میان دونالد ترامپ و پاپ لئون چهاردهم بر سر جنگ ایران شکل گرفته است. آقای ترامپ پاپ را در سیاست خارجی ضعیف دانسته و از مواضعش درباره ایران و ونزوئلا انتقاد کرده است. پاپ تهدید «نابودی تمدن ایران» را غیرقابل قبول خوانده و خواهان صلح شده است. این تنش‌ها به موضوع مهاجرت و نقش پاپ در نقد سیاست نیز کشیده شده و کارشناسان آن را تلاش پاپ برای ایفای نقشی اخلاقی در برابر دونالد ترامپ می‌دانند.

آمریکا می‌گوید محاصره دریایی ایران را آغاز کرده است؛ اقدامی که نسبت به گزینه‌های نظامی مستقیم کم‌ریسک‌تر ارزیابی می‌شود. هدف، متوقف کردن صادرات پتروشیمی و کاهش درآمدهای ایران است. با این حال، تهران به تاب‌آوری خود و افزایش قیمت نفت تکیه دارد. همزمان، وابستگی چین به نفت ایران می‌تواند بحران را پیچیده‌تر کرده و فشارهای ژئوپلیتیک را افزایش دهد.